W 1985 ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie,
wydział malarstwa. Dyplom uzyskał w pracowni Profesora Ludwika Maciąga,
aneks do dyplomu - w pracowni sztuk monumentalnych.

W 1986 otrzymał stypendium Generała Zakonu Ojców Pallotynów w Rzymie.
W 1987 zdobył złoty medal na „Biennale Sztuki Sakralnej” w Gorzowie.

W latach 1985-1988 zaprojektował witraże w Kościele Księży Pallotynów
w Ożarowie Mazowieckim oraz wykonał freski w kościołach
w Otwocku oraz w Warszawie przy ulicy Skaryszewskiej.

„Biblia Pauperum* (łac. Biblia ubogich) w terminologii naukowej księgoznawstwa i historii sztuki odnosi się do dwu różnych typów ksiąg późnośredniowiecznych:

Rękopiśmiennej księgi zawierającej wyciąg z Pisma świętego, przede wszystkim ze Starego Testamentu, przedstawiający w skrócony i przystępny sposób wydarzenia biblijne. Tego rodzaju książki przeznaczone były dla studentów i niższego kleru. Określenie „ubogi”odnosiło się tu raczej do „duchowego ubóstwa” czy „prostoty”czytelników, ich niepełnego wykształcenia, niż do ich statusu materialnego. Ten rodzaj ksiąg nie zawierał zwykle żadnych ilustracji. W najczęściej używanym obecnie znaczeniu termin Biblia pauperum odnosi się do jednego z rodzajów ksiąg zawierających typologiczne zestawienia obrazów ze Starego i Nowego Testamentu. (…)” (*źródło: Wikipedia)

Biblia pauperum, określenie współcześnie prawie zapomniane lub mające pejoratywne zabarwienie, stało się dla mnie inspirujące. W dobie wszechobecnej kultury masowej odczuwam coraz większy brak poczucia tożsamości i kulturowych korzeni. Stąd moja potrzeba zmierzenia się z tematyką biblijną i chęć przypomnienia jej współczesnemu odbiorcy. Interpretacja scen ze Starego Testamentu jest próbą dotarcia do zawartej w nich prawdy o nas. Czuję się jak kulturowy syn marnotrawny, który po latach pragnie wrócić do domu, z nadzieją odnalezienia w nim ponadczasowych wartości.